Jak wygląda akita amerykańska? Akita amerykańska to duży, mocno i harmonijnie zbudowany pies o mocnym kośćcu. Głowa akity amerykańskiej jest masywna, ale harmonizująca z tułowiem; kufa szeroka i głęboka; nos szeroki i czarny; oczy ciemnobrązowe, małe o trójkątnym kształcie; uszy proste i trójkątne. To pies w wieku 4-5 lat. Błąkał się po polach i łąkach w okolicy Poznania i został odłowiony przez schronisko w Strzałkowie, które nam chłopaka przekazało. Pies miał niezarejestrowanego chipa i mimo ogłoszeń nikt się po niego nie zgłosił. Wygląda na to, że został po prostu porzucony. Astor jest psem […] Amerykańska Akita należy do jednej z najstarszych ras na świecie. Na skałach znaleziono zdjęcia podobne do tej rasy, które pojawiły się około 5000 lat temu. Dokładne pochodzenie i rodowód rasy pozostają nieznane do dnia dzisiejszego. Istnieje założenie, że zostało założone w XVII wieku. Pies akita ma zdecydowany charakter. Przejawia dużą niezależność, samodzielność, potrzebę wyraźnej hierarchii i wysoki stopień dominacji. Jest psem pewnym siebie. Akita, mimo że należy do psów spokojnych, to jest mało posłuszny. Chętnie sam wynajduje dla siebie zajęcia. Nie jest to pies dla osoby, której brakuje dystansu, cierpliwości i przede wszystkim konsekwencji. Akita potrzebuje właściciela, który ją zaakceptuje taką jaka jest, bo jej charakteru zmienić się nie da. Jest to pies pełen kontrastów - wygląda jak duży pluszowy miś, a ma bardzo niezależny i władczy charakter. Akita amerykańska — pies inny niż wszystkie. 2023-05-11. Akita amerykańska to rzadko spotykana rasa psów, która w Polsce jest o wiele mniej popularna, niż tradycyjna japońska akita. Choć różnice między spokrewnionymi rasami są widoczne na pierwszy rzut oka, rozdzieliły się one stosunkowo niedawno, bo po II wojnie światowej. Hai Anh i Tuan, zaskoczeni skalą popularności swojego zwierzaka, odpowiedzieli na dociekania internautów. Okazało się, że pies, który wygląda jak kot to mieszanka jednej z rodzimych ras z inną rasą o krótkich łapach. Został kupiony w jednej z górskich prowincji, a jego nietypowy pyszczek prawdopodobnie zawdzięcza rzadkiej mutacji Średnia długość życia tych psów wynosi 10-12 lat. Uważa się, że samice żyją dłużej niż samce, ale tylko przez kilka miesięcy. Przed II wojną światową długość życia wynosiła 14-15 lat, ale podłoże genetyczne zostało zakłócone przez bombardowania Hiroszimy i Nagasaki i od tego czasu Akita Inu praktycznie nigdy nie Czym charakteryzują się akity? Jak karmić psy tej rasy i czy warto się zdecydować akurat na tę rasę? Akita inu – pies, który „pamięta” czasy samurajów. Akita inu to rasa psów, która jest zaliczana do psów pierwotnych. Psy pierwotne to, z kolei, zwierzęta, które wywodzą się bezpośrednio od pierwszych psów domowych. Akitę trzeba nauczyć, jak być dobrze wychowanym członkiem społeczności, zarówno ludzkiej, jak i psiej. To zadanie wymaga czasu, cierpliwości i konsekwencji, ale efektem jest dobrze wychowany, zrównoważony pies, który jest prawdziwą przyjemnością do życia. Akita inu kontra akita amerykańska: Zrozumienie różnic UdNL. Akita to pies, który od razu wzbudza zaufanie swoim niepozornym wyglądem. Oczywiście pies tej rasy może być świetnym kompanem i przyjacielem, jednak wcale nie jest tak łatwy w ułożeniu, jak mogłoby się wydawać. To energiczne zwierzę potrafi być niezwykle groźne, jeśli nie zadbamy o jego odpowiednie wychowanie. Oto wszystkie najważniejsze informacje o akicie! Choć psy japońskie, do których należy także akita inu, nie są łatwymi do ułożenia zwierzętami, to w tej chwili ich popularność jest naprawdę duża. Czyżby do zainteresowania tymi czworonogami przyczyniła się kultura internetowa i memy z tzw. piesełem, czyli japońskim psem rasy shiba inu? Tak czy inaczej, dowiedz się, dlaczego wychowanie akity wymaga zaangażowania i cierpliwości. Akita inu, czyli akita japońska: usposobienieZaborczość i chęć do dominacji psy tej rasy mogły odziedziczyć po swoich przodkach. Początkowo akity były hodowane do udziału w walkach psów. Pełniły też inne funkcje jestużytkowe, które nie zawsze szły w parze z kształtowaniem łagodnego usposobienia, np. polowały na zwierzynę. Pewnie zdziwi was, że ”misiowata” akita doskonale sprawdza się w odpowiedzialnych funkcjach: może być psem obronnym, stróżującym, pomaga też w policji i armii!Pewnie wielu z was zadaje sobie teraz pytanie, jak zaborcza, niezależna akita może sprawdzić się w tak odpowiedzialnych funkcjach, które wymagają dużego posłuszeństwa. Otóż wszystko jest kwestią odpowiedniej tresury. Ta też wymaga od szkolącego doświadczenia, zdecydowania, ale i łagodnego, i cierpliwego podejścia do psa. Udana tresura może sprawić, że upór i silny charakter akity pozytywnie zrealizują się w umiejętnościach takich, jak np. tropienie. Akita japońska mierzy od 61 do 71 cm i waży od 25 do 45kg. Samice są zwykle drobniejsze niż akity Ta rasa może być wspaniałym psem do towarzystwa, jeśli trafi do właściciela, który potraktuje jego wychowanie jak pozytywne wyzwanie. Ze względu na niezależny charakter psa, który wymaga ukształtowania w nim poczucie hierarchii, akita powinna potrafić w ręce właściciela doświadczonego. Akita zdecydowanie nie nadaje się na pierwszego psa. Czworonóg tej rasy nie tylko jest nieufny wobec obcych, ale też źle może znosić obecność innych psów. Właściciel, któremu uda się okiełznać niełatwy charakter akity, może liczyć na ogromne przywiązanie i lojalność zwierzęcia. Na pewno znacie wzruszającą (i prawdziwą!) historię Hachiko — psa, który przez prawie 10 lat czekał w tym samym miejscu na powrót swojego pana. Tokijczycy wybudowali Hachiko pomnik niedaleko miejsca, gdzie pies wyczekiwał właściciela. Historia ta stała się również inspiracją do filmu Mój przyjaciel Hachiko. Wspaniały, wierny Hachiko był właśnie psem rasy akita. Czy trzeba dodawać coś więcej? Akita amerykańska Akita amerykańska wywodzi się z akity japońskiej. Początki tej rasy sięgają czasów II Wojny Światowej, kiedy to Akity często krzyżowane były z owczarkami niemieckimi. Najpierw duże japońskie psy, wyglądem przypominające nieco owczarka niemieckiego (to podobieństwo dość widoczne jest nadal) zainteresowały amerykańskie wojsko, a następnie amerykańskich hodowców, którzy przyczynili się do rozwijania i ukształtowania amerykańskiej rasy akity. Odmiana amerykańska jest masywniejsza od japońskiej i może mieć inne umaszczenie. Podobnie jak swój japoński kuzyn, również jest to pies dość uparty i niezależny, ale i niezwykle wierny. Jego usposobienie jest nieco łagodniejsze i bardziej przyjazne w stosunku do obcych. PielęgnacjaPielęgnacja akity nie jest bardzo skomplikowana, ale czasochłonna i wymagająca systematyczności. Psa należy regularnie wyczesywać. Akity też bardzo linieją i poza szczotkowaniem, które może nieco przyspieszyć proces zrzucania włosa, nie można z tym nic więcej zrobić. Hodowla akity, szczeniakiNiesłabnąca popularność japońskich ras sprawiła, że w Polsce bez większego trudu znajdziesz hodowlę akity. Cena szczeniaka waha się od ok. 2500 do nawet 5000 zł. Zobacz, jak wygląda pies rasy akita:Fot. @zeus_theamericanakitaAmerykańska odmiana akity wyglądem przypomina nieco owczarka Instagram. com @ mogą mieć różne umaszczenia. „Biszkoptowy” kolor włosa sprawia, że akity często mylone są z innymi japońskimi psami – shibami inu. Fot. @ potrzebuje cierpliwego właściciela, który będzie w stanie okiełznać jej silny @tatjanahubTo wspaniałe, lojalne, ale też i uparte psy. @ nie są piękne? Zobacz też: Śmieszne koty. Jesteś w stanie odnaleźć je na zdjęciach? Większość ludzi nie Cocker Spaniel. Dowiedź się WSZYSTKIEGO o tym słodziaku Bokser. Wszystko o tej niezwykłej rasie Akita inu to niezastąpiony i wierny przyjaciel. Towarzyszy mi od prawie 9 lat i mogę śmiało powiedzieć, że zmienia codzienność człowieka na lepsze. Za ich największą zaletę uważam bycie psem jednego właściciela, bądź jednej rodziny. Owszem, dobrze zsocjalizowane będą miłe i przyjazne dla obcych, jednak ich opiekun jest zawsze na pierwszym miejscu. Jeśli znajdzie się do nich „klucz”, bardzo szybko się uczą i bez problemu opanowują wszelkie komendy. Uwielbiają się bawić, są bardzo wesołe i żywiołowe (nawet te bardziej leniwe egzemplarze). Wiadomo – im pies starszy, tym spokojniejszy, choć nie można tego powiedzieć o wszystkich 😉 CHARAKTER Ogólnie większość akit lubi współpracę, potrafi zachęcać do zabawy i szuka możliwości na wspólnie spędzenie czasu z właścicielem… Te psiaki są chyba najszczęśliwsze wtedy, kiedy mogą towarzyszyć opiekunowi. Nie przepadają za samotnym zostawaniem w domu, tak więc wszystkie moje akity lubią podróże, ale są do nich przyzwyczajane od pierwszych dni w domu. Towarzyszą nam praktycznie wszędzie, na każdym wyjeździe czy wakacjach. Bez problemu odnajdują się w aucie, hotelu, na plaży, w centrum miasta czy na to psy uparte, silne psychicznie i z własnym zdaniem. Bardzo szybko wykorzystują nieuwagę właściciela czy brak konsekwencji w wychowaniu. Nie są to też psy typowo stadne. Należy mieć świadomość, że ich dominujący charakter nie pozwala raczej na trzymanie większej ilości osobników tej samej płci razem i bez kontroli (przy samcach tyczy się to nawet dwóch sztuk! Z suczkami bywa bardzo różnie – generalnie dużo zależy od konkretnych osobników). Warto to też mieć na uwadze, jeśli planujemy codzienne spacery z innymi psimi przyjaciółmi, czy wizyty na psich wybiegach. Tu znów dochodzą cechy indywidualne każdego osobnika tej rasy, jednak akita, która nie ma problemu z akceptacją innych, szczególnie obcych psów, to raczej wyjątek potwierdzający regułę! Interesującą kwestią jest występująca raz na jakiś czas u akit nagła głuchota na słowa właściciela. Ciężko to zjawisko wytłumaczyć – to trzeba zobaczyć na własne oczy. Zwykle usłuchane psy po prostu przestają reagować na komendy, mimo że wcześniej nie sprawiały one dla nich najmniejszego problemu (najczęściej chodzi o przywoływanie). Pies potrafi wtedy albo udawać, że nie słyszy i nie widzi, że czegoś od niego wymagamy, albo wręcz patrząc wprost na nas wyglądać jakby stracił słuch. DLA KOGO? Uważam, że akita nadaje się prawie do wszystkiego, choć nie dla każdego. Przyszły właściciel musi być pewien, że da sobie radę z dużym, silnym, dominującym i bardzo mądrym psem. Jeżeli nie zraził go opis rasy czy opowieści hodowców i właścicieli, może być przekonany , że akita będzie dobrym wyborem. Wśród „akiciarzy” krąży określenie „raz Akita, zawsze Akita”, z którym się zgadzam, gdyż ta rasa mocno użalenia. Większość osób, które znam, nie potrafiła zakończyć na jednej sztuce. Ciężko jest też nam spojrzeć na inne psy z takim samym uwielbieniem. Należy pamiętać, że akita to pies rodzinny – potrzebuje stałej obecności i towarzystwa swojego właściciela, tak więc nie sprawdzi się jako dziko biegający pies podwórkowy czy też zamknięty na stałe w kojcu (może stać się nieufny i wycofany). Ze swoim dominującym charakterem potrafi bez problemu „wejść właścicielowi na głowę”, tak więc trzeba być stanowczym i konsekwentnym w wychowaniu, ale nigdy nie zapominać o tym, żeby go kochać. To bardzo uczuciowe psy, które zabiegają o zainteresowanie opiekuna. Właściciel musi pełnić rolę „dowodzącego” w domu, żeby akita czuł się komfortowo i bezpiecznie. W innym wypadku pies może próbować przejąć rolę szefa (oczywiście z troski o własną rodzinę). Ta rasa na pewno nie lubi niezdecydowania i braku konsekwencji opiekunów. Te elementy mają duży wpływ na samopoczucie psiaka i na to, w jaki sposób nasza akita się zachowuje – czy to w stosunku do nas, czy do obcych. AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA Co do aktywności, to bywa bardzo różnie. Sama mam psy zarówno hiperaktywne, jak i typowe leniuchy. Generalnie akita raczej dostosowuje się do naszego trybu życia – poleży 2 dni na kanapie bez dłuższego spaceru, ale i będzie maszerować parę godzin po lasach czy górach. Jeśli mamy specjalne wymagania co do psiaka, warto pod tym kątem szukać określonych cech już u szczeniaka (poinformować o tym hodowcę). Może się niestety okazać, że wybraliśmy największego leniucha z miotu i mimo naszych ogromnych zachęt i poświęcenia psa, bieganie codziennie kilkunastu kilometrów nie będzie sprawiało mu przyjemności… Generalnie akity bardzo lubią spać ☺ Czy to na kanapie, czy w słoneczne dni na tarasie… Poza posiłkiem, spacerami czy zabawą jest to ich główne zajecie. ZDROWIE Jeśli chodzi o kwestie zdrowotne, uważam, że nie są to psy szczególnie chorowite. Sama mając 8 sztuk nie miałam nigdy większych problemów z ich dla każdego właściciela powinna być ogólna kontrola zdrowia przynajmniej raz w roku (np. przy okazji szczepień), o ile oczywiście w międzyczasie nic niepokojącego się nie dzieje. Sama staram się regularnie badać wszystkie moje psy (morfologia, biochemia, mocz). Dzięki temu udało mi się nie raz już wychwycić różne nieprawidłowości zanim zaczęły mieć negatywny wpływ na zdrowie moich akit. Jak każda duża rasa, akity narażone są na dysplazję stawów biodrowych. Standardem wśród hodowców staje się wykonywanie prześwietleń psom, które maja być rozmnażane, mimo że nie ma w Polsce takich wymagań. Niestety zdrowie rodziców nigdy nie daje gwarancji zdrowia szczeniąt. Dysplazja ma podłoże genetyczne, ale bardzo duży wpływ na stawy naszego psa mają też warunki środowiskowe. Tak więc odpowiednie żywienie, oszczędzanie szczeniaka i jego zapędów do dzikich szaleństw oraz brak forsownych ćwiczeń jest naprawdę dobrą praktyka, która może ustrzec naszego młodego przyjaciela przed problemami w przyszłości. Podczas wizyt kontrolnych warto zwracać również uwagę na tarczycę i serce. Oczy również powinny być w kręgu naszego zainteresowania. Regularne badania mogą pomóc wykryć problemy jeszcze przed wystąpieniem objawów dostrzegalnych gołym okiem, które często występują dość późno. U akit zdarzają się też przypadki alergii pokarmowych i skórnych. Nie jest to na szczęście bardzo częste zjawisko i zwykle ma łagodny przebieg. Czasem wystarczy zmiana diety lub wykluczenie jakiegoś składnika w pożywieniu czy elementu w środowisku, by nasz pies pozbył się nieprzyjemnych objawów. I najważniejsza kwestia, o której powinien wiedzieć przyszły i obecny właściciel psa tej rasy: choroby autoimmunologiczne, w tym SA – Sebaceous adenitis i UDS/VKH. Obie te choroby mają podłoże genetyczne i mogą niestety występować wspólnie, lecz nie są równoznaczne! Niestety na chwilę obecną nie wiemy dokładnie, w jaki sposób następuje ich dziedziczenie. Nie mamy również żadnych testów, badań czy leków, dzięki którym moglibyśmy ustrzec akity przed zachorowaniem. Na pewno istotny jest tu odpowiedni wybór przyszłych rodziców, żywienie psa, jego odporność i podatność na stres. Warto obserwować swojego psa i jeżeli zauważymy jakieś niepokojące objawy, skonsultować z lekarzem weterynarii lub z hodowcą. JAK KARMIĆ AKITĘ? Ilu właścicieli, tyle opinii. Do wyboru mamy jedzenie surowe (BARF/RAW), gotowane i gotową karmę sklepową (chrupki/puszki). W dwóch pierwszych przypadkach należy pamiętać o prawidłowym zbilansowaniu pożywienia i suplementacji dostosowanej do psa. Myślę, że nie ma diety idealnej. Każdy pies jest inny i ma inne potrzeby, tak jak i właściciel ma inne możliwości czy upodobania co do żywienia. Każdy sposób karmienia powinien być jednak przemyślany i dostosowany do naszego psa. Część akit miewa problemy z apetytem i w kwestii żywieniowej bywa wybredna, co może być bardzo uciążliwe dla właścicieli. Na szczęście sama miałam tylko 2 takie skrajne przypadki ☺ Osobiście jestem przeciwnikiem wypełniaczy w postaci ryżu, makaronu czy kaszy. Dla mnie jest to element zbędny w psiej diecie. Jeśli decydujemy się na suchą karmę czy też puszki, to warto wybrać te z tzw. wyższej półki, a nie najtańsze z marketu czy te reklamowane w telewizji. Wystarczy poczytać skład i zobaczyć w czym tkwi różnica… a jest ogromna! Moje akity jedzą zwykle i w większości karmę suchą. Jednak często też im gotuję (głównie drób) i daję surową wołowinę lub kurę. Szczeniaki poznają każdy pokarm zanim opuszczą hodowlę, żeby nowy właściciel nie miał problemów z żywieniem w przyszłości. Suplementy podaję według potrzeb i raczej te naturalne, (algi, drożdże, mączka z kryla) niż gotowce. Zanim zastosujemy jakieś specyfiki czy dodatki, warto pamiętać, że umiar jest jednak bezpieczniejszy niż nadmiar i ich użycie warto najpierw skonsultować z hodowcą czy weterynarzem. Słowem zakończenia: mimo wielu cech wspólnych dla rasy i np. podobieństwa w charakterach wśród rodzeństwa, rodziców czy dzieci, każdy akita jest inny i należy mu się indywidualne podejście. To klucz do sukcesu i dobrej współpracy. Należy wsłuchać się w potrzeby danego psa i dostosowując je do siebie, spróbować zapewnić psu to, czego potrzebuje. Obcowanie z psem tej rasy i możliwość obserwacji jego dorastania, zachowań i zwyczajów jest chyba jedną z bardziej fascynujących rzeczy, jakie miałam i mam przyjemność doświadczać na co dzień. Prawdziwa ikona kultury japońskiej. Pies, który zyskał kinową popularność na całym świecie. Jego podobizny widniały na naczyniach z brązu już tysiące lat temu. To Akita Inu – odzwierciedlenie bezwzględnej lojalności wobec swojego właściciela. Czy faktycznie ta rasa jest tak samo grzeczna, jak sugeruje na to ich słodki wygląd? Sprawdź, czy te eleganckie i dumne sierściuchy, są dla Ciebie odpowiednim towarzyszem. Ranking najlepszych karm dla psa – sprawdź już teraz! Zobacz ranking Akita Inu – wygląd i opis rasyAkita Inu – wzorzec rasyAkita Inu – charakterAkita Inu – długość życiaAkita Inu – zdrowieAkita Inu – pielęgnacjaAkita Inu – żywienieAkita Inu – szkolenie i wychowanieAkita Inu – szczeniaki i hodowlaAkita Inu – cenaAkita Inu – historia rasy, ciekawostkiAkita Inu – dla kogo? Akita Inu – wygląd i opis rasy Rozmiar 61-71 cm Sierść twarda i szorstka Długość życia 10-12 lat Waga 35-45 kg Charakterystyka: Aktywność: 4/5 Chęć do zabawy: 3/5 Inteligencja: 4/5 Łatwość szkolenia: 3/5 Terytorialność: 3/5 Linienie: 3/5 Kontakt z innymi psami: 3/5 Kontakt z kotami: 2/5 Kontakt z dziećmi: 3/5 Akita Inu – wzorzec rasy Akita Inu według klasyfikacji FCI (Międzynarodowa Federacja Kynologiczna), jest zaliczana do grupy szpiców i psów pierwotnych, w sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych. Nie podlega próbom pracy, jednak według amerykańskiej klasyfikacji, należy do grupy psów pracujących. Jak wygląda Akita Inu? Opisywane psy są dużą rasą, samce osiągają do 71 cm wysokości i ważą około 45 kg , suki natomiast mierzą do 66 cm i ważą 35 kg. Akity charakteryzują się proporcjonalną i masywną budową ciała. Ich głowa jest okrągła z trójkątnymi, sterczącymi uszami, brązowymi oczami i szerokim czołem. Zdecydowanie ich znakiem rozpoznawczym jest piękny, duży, zawinięty ogon, z dumą noszony na grzbiecie. Sierść Akity Inu jest szorstka i twarda, z miękkim podszerstkiem. Występuje wiele wariantów kolorystycznych, akceptowanych przez wzorzec. Warunkiem są jednak białe znaczniki na szyi, ogonie, tułowiu, piersiach, policzkach, po wewnętrznej stronie kończyn i na bokach kufy. Umaszczenie jakie możemy spotkać, to: Pręgowane Rude Białe Sezamowe Akita Inu – charakter Charakter akity można opisać dwoma słowami – dostojny indywidualista. Jest to rasa ceniąca sobie spokój i przewidywalność, ale zdecydowanie potrzebuje bliskości ze swoją rodziną. W kontakcie z dziećmi należącymi do ich domostwa, Akity będą wyrozumiałe i cierpliwe, jednak obce maluchy mogą wywoływać w nich niepokój, dlatego takie spotkania powinny zawsze przebiegać pod kontrolą opiekunów zwierzęcia. Pomimo oddania i miłości wobec swoich właścicieli, Akita jest niezależna i bardzo często podąża swoimi ścieżkami. W domu jest ostoją spokoju, psem majestatycznym i opanowanym, jednak na spacerach uaktywnia się jej łowiecka natura. Jest to rasa zdecydowanie dla doświadczonych psiarzy, a nawet oni mogą mieć problem ze zmuszeniem tego sierściucha do wykonania danego polecenia. Możemy zapomnieć o bezsensownych zabawach, aportowaniu, czy psich sportach – inteligencja Akity podpowiada jej, że bez odpowiedniej motywacji, nie ma sensu wykonywać niektórych czynności. Pomimo wszystkich wyżej opisanych cech, prawidłowo ułożona Akita stanie się ucieleśnieniem wierności wobec swojej rodziny i niewiarygodnie lojalnym kompanem. Konsekwentne wychowanie, cierpliwość, miłość i uwaga stanowią podstawę dobrych relacji z tym czworonogiem. Akita Inu – długość życia Długość życia Akity Inu waha się od 10 do 12 lat, jednak jest to cecha osobniczo zmienna i ma na nią wpływ wiele czynników. Jeżeli chcesz, aby twój pupil cieszył się długowiecznością zwróć uwagę na: Jakość i renomę hodowli Odrobaczanie i szczepienie swojego psa Odpowiednią pielęgnację, higienę i dawkę ruchu Prawidłowo zbilansowaną dietę, w zależności od potrzeb twojego psa Kontrolne wizyty u weterynarza Badanie krwi i moczu pacjentów geriatrycznych i schorowanych Akita Inu – zdrowie Akita Inu cieszy się wysoką zdrowotnością. Rzadko mamy do czynienia u tej rasy z poważnymi schorzeniami. Jednak możemy spotkać się z chorobami oczu, zapaleniem gruczołów łojowych lub skrętem żołądka. Ze względu na obecny podszerstek, jest to rasa odporna na warunki atmosferyczne. Sporadyczne przypadku cierpią na wrodzony zespół naczyniówkowo-oponowy, tzw. zespół Vogta-Koyanagiego-Haradiego. Zaburzenie polega na zapaleniu mózgu, objawach neurologicznych, zmianach zapalnych tęczówki oraz depigmentacji skóry i nosa. Ranking najlepszych karm dla psa – sprawdź już teraz! Zobacz ranking Akita Inu – pielęgnacja Akity nie wymagają intensywnej pielęgnacji. Podstawą jest regularne wyczesywanie sierści, raz w tygodniu. Natomiast w okresie wiosny i jesieni, kiedy występuje wzmożone linienie, zalecane jest szczotkowanie 2 razy w tygodniu. Do tej czynności najlepiej użyć szczotki pudlówki. Kąpiele nie są wskazane i należy wykonywać je tylko w koniecznych sytuacjach. Znacznie lepiej sprawdzi się przecieranie sierści mokrą szmatką, niż moczenie całego psa. Szczególną uwagę odnośnie pielęgnacji, powinniśmy skupić na uszach i oczach Akity, które stanowią jej inwazyjne punkty. Miejsca te muszą być regularnie czyszczone i kontrolowane. Dodatkowo nie zapominajmy o obcinaniu pazurków i myciu zębów. Pielęgnacja jest jednym z filarów zdrowia naszego czworonoga, więc nie powinniśmy jej zaniedbywać. Akita Inu – żywienie Akity mają wymagające podniebienie. Nie każda karma przypadnie im do gustu i faktycznie możesz spędzić bardzo dużo czasu, zanim znajdziesz idealne danie dla swojego sierściucha. Pamiętaj jednak, żeby podczas tych poszukiwań nie wprowadzać zmian zbyt gwałtownie. Daj czas organizmowi, aby przyzwyczaił się do innego smaku. Każda nowa karma powinna być wprowadzana stopniowo, w zmieniających się proporcjach ze starą karmą. Zbyt szybkie przejście może doprowadzić do biegunek lub wymiotów. Pomimo wybredności opisywanej rasy, nie zapominajmy, że kluczowe przy wyborze karmy jest jej jakość i skład. Minimum 70% składu mieszanki żywieniowej powinno stanowić mięso, a 20-30% warzywa. Ograniczajmy zboże, cukry i wzmacniacze smaku. Ze względu na częste alergie pokarmowe, dla Akity zalecane jest najczęściej mięso wołowe, jagnięce i strusia. Pamiętaj, że na rynku istnieje szeroka gama produktów, karm suchych i mokrych. Jednak jeśli nie jesteś przekonany do tego typu żywienia, możesz samodzielnie przygotowywać posiłki swojemu czworonogowi. W tym przypadku bardzo dobrze sprawdzi się dieta surowa typu BARF. Filozofia ta zakłada podawanie zwierzęciu surowego mięsa i produktów odzwierzęcych, tak aby w jak najbliższy sposób odzwierciedlić dietę dzikich przodków. Akita Inu – szkolenie i wychowanie Akita Inu jest psem niezależnym i samodzielnym. Hierarchia i dominacja są na porządku dziennym u tej rasy. Pomimo faktu, że sierściuch ten potrzebuje spokoju i miłość swojej rodziny, to ciężko zdobyć jego uwagę. Akity na ogół samodzielnie wynajdują dla siebie zajęcie i nie wykonują bezsensownych poleceń, nawet w zamian za smaczki. Dlatego szkolenie psa powinniśmy rozpocząć już od pierwszych dni, dorosłe psy znacznie trudniej ułożyć ze względu na pewne zakodowane wzorce zachowania. Nieprawidłowo socjalizowane psy mogą sprawić wiele trudności, zwłaszcza niedoświadczonym właścicielom. Tylko mocna więź i zaufanie, będą w stanie okiełznać ten charakter. Akity to psy polujące, ale nie potrzebują dużo ruchu. Wręcz nie są polecane osobom, szukającym kompana do sportu. Dla zaspokojenie codziennych potrzeb wystarczą trzy spacery dziennie, z czego jeden powinien być dłuższy. Nie powinniśmy jednak puszczać luzem naszego przyjaciela w lesie, pomimo jego wewnętrznego spokoju, należy zawsze pamiętać o myśliwiej naturze i możliwości pogoni za potencjalną ofiarą. Akita Inu – szczeniaki i hodowla Jeżeli jesteś zainteresowany zakupem szczeniaka Akita Inu, swoją przygodę powinieneś zacząć od wyboru odpowiedniej hodowli, należącej do ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce). Zwróć uwagę przede wszystkim na renomę i opinie o danej placówce. Podczas wstępnej rozmowy, upewnij się, czy szczeniaki posiadają odpowiednio udokumentowane rodowody, wszystkie niezbędne szczepienia i badania weterynaryjne. Niestety w dzisiejszych czasac,h coraz częściej mamy do czynienia z pseudohodowcami. Miejsca takie oferują szczeniaki za niższe ceny, ale bez rodowodu. Ryzyko kupna malucha z takiej organizacji, wiąże się najczęściej z chorobami genetycznymi i nieprawidłową socjalizacją, a także znacznym odbieganiem od wzorca hodowlanego. Akita Inu – cena Ile kosztuje hodowlany szczeniak Akity Inu? Cena waha się od 4 000 do 8 000 złotych. Należy jednak pamiętać, że wartość ta może się zmienić w zależności od budowy szczeniaka, jego płci, renomy hodowli, czy osiągnięć wystawowych rodziców. Jeżeli nie chcesz wydawać takiej kwoty, możesz poszukać organizacji, zajmującej się szukaniem rodzin do adopcji. Rozważ takżę opcję, przygarnięcia psa, za darmo, ze schroniska. Jest tam bardzo dużo sierściuchów, czekających na nowy dom i miłość. Może akurat tam, znajdziesz swojego prawdziwego przyjaciela. Koszty utrzymania psiaka wahają się od 200 do 300 złotych i zależą od stanu zdrowia twojego czworonoga, rodzaju karmu, pielęgnacji i wieku. Akita Inu – historia rasy, ciekawostki Akita 5 000 lat temu była nieodłącznym towarzyszem samurajów na Wyspach Japońskich. O jej istnieniu możemy usłyszeć także w mitologiach i literaturze. Prawdopodobnie ich przodkowie, do Japonii, trafili 15 000 lat z imigrantami zwanymi Ainu. Była to rasa rodzinna i wysoce wartościowa. Pierwotnym przeznaczeniem tych psów były walki i polowania na niedźwiedzie, dziki, jelenie oraz przenoszenie ciężkich pakunków. Niestety podczas II wojny światowej populacja rasy znacznie zmalała. W pierwszej połowie XX wieku, Japońskie MInisterstwo Wychowania, okrzyknęło opisywaną rasę jako dziedzictwo kulturowe i zaczęto przyznawać dotację na hodowlę tych psów. Wzorzec Akity Inu został zaakceptowany w 1938 roku, a do 1945 roku obowiązywał całkowity zakaz wywożenia tych psów poza granice państwa japońskiego. Badania genetyczne dowiodły, że Akita Inu, Shiba, Chow chow, Shar Pei należą do ras najbardziej spokrewnionych z wilkami i jednocześnie do najstarszych ras azjatyckich. Najsłynniejszym przedstawicielem tej rasy jest Hachiko, który codziennie odprowadzał swojego właściciela na dworzec i czekał na jego powrót z pracy. Po śmierci opiekuna, sierściuch przez kolejne 10 lat czekał w tym samym miejscu. W ramach upamiętnienia wierności, na dworcu Shibuya w Tokio wzniesiono pomnik, a w 2009 roku powstał film opowiadający powyższa historię. Akita Inu – dla kogo? Jeżeli lubisz wyzwania, masz doświadczenie z psami i jednocześnie szukasz wiernego przyjaciela, o dostojnym i niezależnym charakterze, Akita Inu to zdecydowanie rasa dla Ciebie. To nie jest osobnik, który bezmyślnie wykona każde twoje polecenie i da się przekupić smaczkiem. Jednak w zamian za poświęcony mu czas, miłość i zaufanie – zyskasz lojalnego druha. ZALETY: Wierność wobec swojej rodziny Łatwość pielęgnacji Zdrowotność Mogą pełnić rolę stróża domu Nie wymagają dużo ruchu WADY: Upartość i niezależność Lubią dominować Mogą być agresywne wobec obcych psów i dzieci Obficie linieją wiosną i jesienią Ranking najlepszych karm dla psa – sprawdź już teraz! Zobacz ranking